73
برثان:
(به فتح باء و سكون راء)،مجد مىنويسد:واديى است ميان ملل و اولات الجيش.پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در راه خود به بدر،از اينجا گذشته و در آن فرود آمده است.
سمهودى مىنويسد:احتمال دارد شكل تصحيفشدۀ«تربان»باشد.
برزتان:
سمهودى مىنويسد:اين دو از منابع درآمد و تأمين هزينۀ زندگى همسران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بودند و گمان مىكنم همان برزه و بريزۀ معروف باشند كه در منطقۀ العاليه هستند و جزو اموال بنى نضير به حساب مىآمدند.
برقاء:
در شعرى از حسان بن ثابت،از اين محل نام برده شده و ناشناخته است.
شايد مكانى در باديه باشد.
برقه:
جايى است در مدينه و از صدقات پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله بوده كه آن حضرت مقدارى از مخارج خانوادۀ خود را از آن تأمين مىكرده است-«صدقات النبى».
برك:
بر وزن«سدر»،جايى است نزديك مدينه.بعضى گفتهاند:روبهروى شواحط از نواحى مدينه قرار است و داراى گياه و سلم فراوان مىباشد و آبهاى زيادى در آن جارى است.به قولى:نقبى بوده به عرض حدود چهار ميل،كه از ينبع به مدينه مىرفته و آن را مبرك مىگفتند و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در حق آن دعا كرد.بلادى مىنويسد:«مبرك»هنوز هم به همين نام خوانده مىشود.
برك الغماد:
(به كسر و نيز فتح باء و كسر غين و فتح آن،بعضى هم آن را به ضم خواندهاند)، «برك»سنگهايى را گويند كه مانند سنگهاى حرّه درشت، ناهموار و عبور از روى آنها دشوار است.دربارۀ«غماد»اختلاف است؛ گفتهاند:جايى است در پشت مكه از طرف دريا كه مسافت آن تا مكه پنج شب راه است.بعضى گفتهاند:شهرى است در يمن.ظاهرا جاهاى چندى وجود دارد كه دشوارروى يا دورى و دشوارروى وجه مشترك همۀ آنهاست؛زيرا از ابو دردا روايت شده كه گفته است:اگر فهم آيهاى از كتاب خدا بر من دشوار گردد و كسى را نيابم كه مشكل آن را برايم بگشايد مگر مردى در برك الغماد،