396فرمود:هر كس زودتر از ما به آنجا رسيد، چيزى از آب آن برندارد تا ما به او برسيم.

منزله:

مؤنث«منزل»،جايى است در خيبر.سمهودى مى‌گويد:هنگامى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به جايى نزديك خيبر،كه به آن«منزله»مى‌گويند،رسيد براى آن حضرت مسجدى از سنگ ساخته شد.

رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ساعتى از شب را در«منزله» استراحت كرد و نماز نافله‌اى خواند.در اين هنگام شتر پيامبر به راه افتاد و مهار خود را بر روى زمين مى‌كشيد.رفتند او را بگيرند و برگردانند،پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:

رهايش كنيد؛او مأموريتى دارد.چون شتر به محل صخره رسيد،به زانو نشست.رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و مسلمانان به طرف آن صخره رفتند و در آنجا مسجدى بنا كرد كه همان مسجد فعلى ايشان است.مردم«شريف»خيبر مى‌گويند:اين مسجد آنان همان مسجد (منزله)است.بنابراين نقل،«منزله»همان شريف فعلى مى‌باشد و هنگامى كه از مدينه به خيبر مى‌رويد،نخستين جا از خيبر كه با آن مواجه مى‌شويد،همين منزله يا شريف است.

منصرف:

به معناى بازگشتگاه است.در خبر غزوۀ بدر،از اين مكان ياد شده و در راه مدينه به بدر قرار دارد.

منصرف،امروزه،به نام مسيجيد معروف است كه منسوب به مسجدى از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله مى‌باشد.آثار اين مسجد هنوز هم پابرجاست .مسيجيد،اكنون شهر آبادى است در هشتاد كيلومترى مدينه در راه بدر.

منابع مى‌گويند:منصرف در راه مدينه به مكه واقع است.اما اين قبل از تأسيس راه جديد-راه هجرت-بوده است و اكنون ديگر كسى از راه قديمى به مكه يا جدّه نمى‌رود بلكه تنها كسانى از اين راه عبور مى‌كنند كه به بدر و ينبع مى‌روند.

منطبق:

بتى بوده متعلّق به عكّ و اشعريين.

اين بت از مس ساخته شده بود و از درون آن صدايى بيرون مى‌آمد كه مانند آن شنيده نشده بود.هنگامى كه بت‌ها را شكستند،در داخل منطبق شمشيرى يافتند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن را براى خود برداشت و نام«مخذم»بر آن گذاشت.

منفوحه:

دهكده‌اى بوده است در يمامه.