392مى‌گردد.دليل نامگذارى آن،يا اين بوده كه در عصر جاهليت مكّيان هنگام خروج از مكه از گياه حرم به گردن خويش و مركبشان مى‌آويخته‌اند و در بازگشت در كنار آن كوه آن را از گردنشان جدا مى‌كردند.آنها اين كار را به نشانۀ مكّى بودن خويش مى‌كردند تا در بازگشت به عنوان افراد بومى شناخته شده و مورد آزاد و اذيّت همشهريان خودشان واقع نشوند و يا از اين جهت مقطع ناميده‌اند كه قريش به هنگام بازسازى كعبه،سنگ‌هاى كعبه را از آن كوه جدا كرده‌اند و وقتى كه به كوه ياد شده مى‌رسيدند،آن آويخته را مى‌بريدند. 1]
[مقعص:
در گذشته،مردانى كه داراى موهاى بلند بودند،آنها را مى‌بافتند و به اين كار«عقص»و به شخصى كه موهايش را بافته«مقعص»مى‌گفتند. 2
مرحوم«بحر العلوم»نسبت به «صروره»مى‌فرمايد:بر«مقعص»واجب است،در منا حلق كند؛يعنى سر خود را بتراشد. 3]
مقمّل:
(به ضمّ اول و فتح دوم و كسر و تشديد ميم)،نام مسجدى است از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در قرقگاه غرز النقيع.
مقنا:
نزديك ايله است.در جنگ تبوك هيأتى به نمايندگى از سوى مردم مقنا نزد پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آمدند و حضرت با آنان پيمان صلح بست.
مكّه:
مشهورتر از آن است كه معرفى شود.
مكيمن:
مصغّر«مكمن»است.
مكيمن الجمّاء:كوهى است چسبيده به جمّاء تضارع،در بطن وادى عقيق.
ملتزم:
(به ضمّ اول و سكون دوم)،فاصلۀ ميان حجر الأسود و در كعبه است و علت نام‌گذارى‌اش به ملتزم،آن است كه محل دعا كردن و پناه بردن به خداست. 4
ملحاء:
كوهى است ميان كوه شيبان و بديعه، در راه قديمى جنوب تبوك.پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هنگام رفتن به غزوۀ تبوك اين راه را پيمود.