388(معجف)آمده است.گفته شده:حائط (بستانى)بوده از عبد اللّه بن رواحه كه در جنگ مؤته،آن را وقف خدا و رسول او كرد.
[معجنه:
به حفره‌اى گفته مى‌شد كه در فاصلۀ ميان ركن عراقى و در كعبه، نزديك شاذروان بود.حضرت ابراهيم عليه السّلام به هنگام ساختن كعبه،در اين گودى ملاط ساختمانى مى‌ساخت.طول آن به 2 متر و عرض آن به 1/30 سانتى‌متر و عمقش به 30 سانتى‌متر مى‌رسيد.
گفته‌اند كه جبرئيل امين در اين محل چگونگى نمازهاى پنج‌گانه را به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آموخت. 1]
معدن بنى سليم:
همان دهكدۀ «مهد الذهب»يا«مهد»است در نواحى مدينه،واقع در راه نجد.
معرّس:
(به ضمّ اول و فتح دوم و تشديد و فتح راء)،اسم مفعول است از«تعريس»و تعريس به اين معناست كه مسافر شب را بپيمايد و چون هنگام سحر رسد،در جايى توقف كند و لختى بخوابد و سپس با طلوع صبح حركت كند و به مسير خود ادامه دهد.
معرّس جايى است نزديك مسجد ذو الحليفه.بعضى هم گفته‌اند:همان مكان مسجد ذو الحليفه است.
معرض:
اطم يا دژى است كه بنى عمرو و بنى ثعلبه،دو فرزند خزرج،آن را ساختند.معرض آخرين دژى بود كه در مدينه ساخته شد.هنگامى كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله وارد مدينه شد.آنان مشغول ساختن اين دژ بودند و از آن حضرت اجازه خواستند كه ساخت آن را به پايان برند و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هم اجازه داد.
معرقه:
(به ضمّ اول و سكون دوم و كسر راء، كه حرف راء با تشديد و تخفيف،هر دو، روايت شده است)،راهى است كه قريش هنگام رفتن به شام از آن مى‌گذشتند.اين راه از ساحل دريا مى‌گذرد.در جنگ بدر،كاروان قريش از همين راه عبور مى‌كرد.
معرّة النّعمان:
در شمال سوريه،در راه حماة به حلب قرار دارد.منسوب به نعمان بن بشير صحابى است.وى از اين مكان مى‌گذشت كه فرزندش از دنيا