317گفتهاند:آن كوهى است نزديك مدينه.
در كتاب ابى داود آمده است:پيامبر صلّى اللّه عليه و آله معادن القبليّه را؛اعم از دشت و تپۀ آن و نيز اراضى قابل كشت قريس را به اقطاع بلال بن حارث داد.در معجم الطبرانى به جاى قريس،«قدس»آمده است.
[قريش:
نام قبيلهاى است كه نسب آنها به «نضر بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن الياس بن نصر»مىرسد و گفتهاند كه جدّ آنان«فهر بن مالك»است و كسى كه نسب وى به او نرسد قرشى به شمار نمىآيد.
در دليل نامگذارى آنها به قريش، اختلاف نظريههايى وجود دارد؛مثلا قريش از ريشۀ قرش و به معناى كسب و نيز جمع شدن است و قرشيان،چنانكه در سوره مباركۀ قريش آمده،سفرهاى بازرگانى زمستانه و تابستانه داشتهاند و آنان كه قبلا در سرزمين مختلف پراكنده بودند،در مكه جمع شد و اسكان يافتند. 1]
قريصه:
چاهى در مدينه بوده كه در زمان پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله وجود داشته است.
قرى(وادى القرى):
منطقهاى است ميان مدينه و تبوك كه چون قريههاى زيادى داشته،بدين نام خوانده شده است.
بزرگترين شهر فعلى آن،شهر«العلاء» است كه در 350 كيلومترى شمال مدينه قرار دارد.امروزه به نام«وادى العلاء» معروف است.-نقشۀ راهها و نيز نقشۀ سير سپاه مسلمانان،شمارۀ 33
قريۀ بنى سالم:
-«منازل انصار».
قزح:
(به ضم قاف و فتح زاء)،به معناى رنگين كمان است.در سيره آمده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله بامداد مزدلفه،در قزح وقوف كرد و فرمود:سراسر مزدلفه موقف است.قزح تپهاى است در مجاورت مشعر الحرام در مزدلفه كه كاخى شاهى بر فراز آن بنا شده است.
قسطنطنيه:
همان شهر اسلامبول در تركيه است.
قصر خلّ:
در غرب وادى بطحان قرار دارد.
قصر خلّ ديگرى نيز داريم كه در راه بئر رومه واقع شده است.اين قصر به دستور معاويه به عنوان دژ و قلعهاى براى مردم