178در لغت به معناى وصله و پينه است).
برخى هم گفتهاند:رقاع نام كوهى است داراى لكههاى سياه و سفيد و قرمز؛ به طورى كه مانند وصلهها و پينههايى در كوه ديده مىشوند.
دربارۀ موقعيت آن،بلادى گفته است:ذات الرقاع زمينى است محصور در ميان نخل(وادى حناكيه)و شقره كه طول آن به بيست و پنج كيلومتر مىرسد؛ چرا كه نخل با مدينه صد كيلومتر فاصله دارد و شقره هفتاد و پنج كيلومتر.نخيل با اين دو رأس مثلثى را به سمت شمال تشكيل مىدهند كه هر يك از دو ضلع آن،از بيست و پنج كيلومتر فراتر نمىرود.غزوۀ ذات الرقاع در اين مساحت كوچك به وقوع پيوست.
[رقد:
خوابى كه مدت آن كوتاه و اندك باشد،در حديث است كه«إنّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله رقد رقدة بالمحصّب»؛ «پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله اندكى در محصّب آرميد،» و منظور از محصّب در اينجا«ابطح» است.» 1]
رقعه:
(گاه به فتح راء مشدّد نيز آمده)،ابن اسحاق مىنويسد:جايى از شقّۀ بنى عذره،نزديك وادى القرى(شهر علا) كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله هنگام رفتن به تبوك در آنجا مسجدى ساخت.
رقم:
(به فتح راء و قاف و گاه سكون قاف)، جايى است در شرق دهكدۀ حناكيه(در راه مدينه به رياض)كه با بطن وادى رمه، سى و چهار ميل فاصله دارد.تيرهاى رقمى به همين مكان منسوباند.در داستان اربد بن صيفى و عامر بن طفيل كه تصميم به قتل پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گرفتند،از اين موضع ياد شده است.
رقيبه:
مصغر«رقبه»است.ذو الرقيبه كوهى است مشرف به خيبر.بعد از فتح خيبر، بنى فزاره نزد پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آمدند و گفتند:سهم ما را پرداخت كن.حضرت فرمود:ذو الرقيبه از آن شما.گفتند:در اين صورت با تو مىجنگيم.پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:وعدۀ ما در جنفاء.آنان وقتى اين سخن را شنيدند پا به فرار گذاشتند و رفتند.
رقيم:
(به فتح راء)،در قرآن كريم از آن ياد