146همزه)،جايى است نزديك بصره،در راه مكه.در حديث آمده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به عايشه فرمود:«شايد تو همان صاحب شتر پشمالويى باشى كه سگهاى حوأب بر او پارس مىكنند».
حيره:
در حديث آمده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:«اين حيرۀ سفيد به من نمايانده شد».حيره ميان نجف و كوفه و پايتخت منذريان در عراق بود و به دست خالد بن وليد فتح شد.به گمانم از ميان رفته باشد.
[حىّ الشّهداء:
يعنى كوى شهدا كه در مكه،در وادى«فخ»قرار دارد و به نام شهداى فخّ نامگذارى شده است و محلّ ديگرى به همين نام در شهر طائف مىباشد كه به اسم شهداى غزوۀ طائف ناميده شدهاند و حىّ شهداى ديگرى در مدينه در دامنۀ جنوبى كوه احد قرار دارد كه در آنجا قبر حضرت حمزه عليه السّلام و قبور جمعى از غزوۀ احد واقع است. 1]
حيفا:
شرح آن پيشتر در«حفياء»گذشت.
حيل:
(به فتح اول و سكون دوم)،به معناى قدرت و نيرو است؛جايى بوده ميان مدينه و خيبر كه رمۀ شتر پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در آنجا مىچريد و چون دچار خشكسالى شد شترها را نزديك غابه بردند.در آنجا عيينة بن حصن بن حذيفة ابن بدر فزارى به گلّۀ شتر حمله كرد و به غارت برد.آنچه آمد به نقل از معجم البلدان ياقوت بود.