145براى تعيين حدود حرم در راه نجد نصب شدهاند،يازده كيلومتر فاصله دارد.وادى حنين امروزه به نام«الشرائع»معروف است.به عبارت دقيقتر،قسمت بالاى آن را«صدر»مىگويند و پايين آن را «الشرائع».
حواثى:
در صحيح بخارى آمده است:
نخستين نماز جمعهاى كه بعد از نماز جمعۀ مسجد پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله برگزار شد، در مسجد عبد القيس در حواثى-و به روايتى در جواثى-بود.حواثى دهكدهاى است در بحرين(منطقۀ شرقى عربستان سعودى).
حوّارين:
جايى است در سوريه،واقع در بين دمشق و تدمر و حمص.گفتهاند:
زمانى كه ابو بكر عهدهدار خلافت شد، سعد بن عباده به آنجا رفت.اين مطلب در يكى از روايات بلاذرى آمده است.
اما مشهور آن است كه وى در حوران درگذشت نه در حوّارين.حوران،منطقۀ وسيعى است در سوريه كه وقتى از راه خشكى از اردن به دمشق مىروى،از اين منطقه عبور مىكنى.مركز آن«درعا» است.
حوراء:
مؤنث«أحور»،بندرى بوده در ساحل درياى سرخ روبهروى ينبع و كشتىهايى كه از مصر مىآمدند در آنجا لنگر مىانداختند و مسافران عازم مدينه را در آنجا پياده مىكردند.
حورتان:
حورۀ يمانى و حورۀ شامى،از وادىهاى اشعر هستند.در حورۀ يمانى وادىاى است كه به آن«ذو الهدى» مىگويند.دليل شهرتش به اين نام آن است كه شدّاد بن اميه ذهلى مقدارى عسل براى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آورد.حضرت پرسيد:اين عسل را از كجا جمع كردهاى؟عرض كرد:از وادىاى به نام «ذو الضلالة».پيامبر فرمود:نه،بگو ذو الهدى...گاه حوره و حويره نيز مىگويند كه اين دو،امروزه از وادىهاى فقره(اشعر قديم)هستند در سرزمين احامده،از قبيله حرب.
حوصى:
(با صاد يا ضاد)،جايى است ميان وادى القرى(العلا)و تبوك كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله هنگام رفتن به تبوك در آنجا فرود آمد و نماز خواند و در محل نماز آن حضرت مسجدى ساخته شد.
حوأب:
(به فتح اول و سكون دوم و فتح