123طرف تا مكۀ مكرّمه،حدود 78 كيلومتر يا 48 ميل مى‌باشد؛و از اين رو،به آن حج تمتع گفته مى‌شود كه حاجى پس از انجام عمرۀ تمتع،از احرام خارج مى‌شود و تا زمان احرام براى حج تمتع فرصتى پيدا مى‌كند تا از آنچه در هنگام احرام بر او حرام بوده،متمتع و بهره‌مند گردد ولى در دو قسم ديگر آن،از هنگام احرام در ميقات تا پايان اعمال حج در احرام باقى مانده و بايد از محرّمات احرام اجتناب كند.

در حج قران و افراد،حاجى موظف است پس از انجام حج،عمرۀ مفرده به جا آورد.فرق ميان اين دو؛ يكى اين است كه از آغاز احرام،حيوان قربانى در حج قران،قرين و همراه حاجى است و از اين جهت حج قران ناميده شده است ولى در حج افراد همراه بردن قربانى واجب نيست و از اين رو، حج افراد ناميده شده است كه حج افراد منفرد و جداى از عمره مفرده به جا آورده مى‌شود،ديگر اينكه در حج تمتع و افراد بايد حاجى هنگام احرام تلبيه بگويد ولى در حجّ قران مى‌تواند به جاى آن اشعار يا تقليد انجام دهد. ¹]

حجاز:

اقليمى است معروف كه مكه و مدينه و جدّه و طائف و تبوك و سرزمين عسير و تهامه و بيشه،جزو آن مى‌باشد.در حديث آمده است:«همانا دين به مدينه مى‌خزد و در آنجا جمع مى‌شود؛آنگونه كه مار به سوراخ خود مى‌خزد و جمع مى‌شود و دين به حجاز پناه مى‌برد، آنسان كه بز كوهى به بالاى كوه پناهنده مى‌شود».

[حجّ اصغر:

عمرۀ مفرده است؛چنانكه در رواياتى كه از سوى ائمۀ معصومين عليهم السّلام رسيده،از عمره به عنوان اصغر ياد شده است. ²]

[حجّ اكبر:

از نظر محدّثان و مفسّران،در زمان آن اختلاف است:

1.ابن عباس،طاووس،مجاهد، سعيد بن مسيّب،ابو حنيفه،شافعى و بعضى ديگر روز عرفه را روز حجّ اكبر مى‌دانند.

2.دسته‌اى«يوم الحجّ الأكبر»را