97 مسأله 327- اگر كسى عقد كند زنى را براى محرمى و محرم دخول كند، پس اگر هر سه عالم به حكم و موضوع باشند بر هر يك از آنها يك شتر كفاره است. و اگر دخول نكند كفاره نيست، و در اين حكم فرقى نيست بين آن كه زن و عاقد محلّ باشند يا محرم و اگر بعضى از آنها عالم باشند و بعضى جاهل بر عالم كفاره است.

مسأله 328- جايز نيست محرم در مجلس عقد ازدواج براى شاهد بودن حضور پيدا كند ولى جايز است ¹* براى انجام عقد ازدواج شهادت دهد.

مسأله 329- اگر زنى احرام بسته باشد و مردى كه محرم نيست او را به عقد خود درآورد، اين عقد باطل است و چنانچه زن عالم بوده، موجب حرمت ابدى نيز مى‌شود.

مسأله 330- خواستگارى در حال احرام جايز است، گرچه احتياط استحبابى در ترك آن است.

مسأله 331- رجوع كردن به زنى كه طلاق رجعى داده است مانعى ندارد.

«نگاه كردن به همسر از روى شهوت»

مسأله 332- جايز نيست محرم به همسر خود از روى شهوت نگاه كند. ²

مسأله 333- اگر محرم به همسر خود از روى شهوت نگاه كند و منى از او خارج شود كفاره‌اش يك شتر است ولى اگر منى خارج نشود ³ يا از روى شهوت نگاه نكند و منى بيرون بيايد كفاره ندارد.

مسأله 334- اگر محرم به زن اجنبى نگاه كند ⁴ و منى از او خارج شود كفاره‌اش يك شتر است اگر متمول باشد و اگر متوسط‌الحال باشد يك گاو بدهد و اگر فقير است يك گوسفند كفاره بدهد.