311
لم يذكر حتى يقضي مناسكه لم يكن عليه شيء.
الفصل الثاني: في الوقوف بعرفات: و هو ركن في الحج يبطل بالاخلال به عمداً و لو تركه ناسياً حتى فات وقته و لم يصل بالمشعر بطل حجه و يجب سمت عرفات حركت كند و وقتى به عرفات رسيد بيادش آمد كه محرم نشده حكم اينست كه در صورت امكان بايد به مكّه باز گردد و لباس احرام بپوشد و به عرفات رود و اگر امكان بازگشت نيست در همانجا احرام بندد و اين كفايت مىكند و اگر اصلاً ملتفت نشد تا زمانى كه مناسك حج را تماماً بجاى آورد بعد يادش آمد كه محرم نشده حجش صحيح است و چيزى هم بر عهدۀ او نيست.
فصل دوّم: وقوف در عرفات:
دوّم از واجبات حج عبارتست از وقوف در عرفات كلمۀ وقوف در اينجا به معناى بودن و ماندن در صحراى عرفات است كه مقدار آن خواهد آمد و كلمۀ عرفات عبارتست از بيابان وسيع و همواريكه در شمال مكّه و در مسافت 24 كيلو مترى مكّه واقع شده و از محدودۀ حرم خارج است و در روايتى كه مرحوم صدوق در علل الشرايع ص 436 از معاويه بن عمّار از امام صادق (ع) نقل كرده وجه تسميه عرفات ذكر شده است.
در رابطه با وقوف در عرفات چند بحث داريم:
1-وقوف در عرفات از واجبات ركنيۀ حج است و اگر كسى عمداً بدان اخلال وارد كند يعنى ترك نمايد و يا ناقص بجا آورد حج او باطل مىگردد و اگر از روى سهو و فراموشى آنرا ترك نمايد تا زمانيكه وقت آن كه خواهد آمد سپرى شود آنگاه يادش آيد در اينجا هم اگر چنانچه به وقوف در مشعر الحرام برسد و آن را درك كند [كه خواهد آمد]حجّ او صحيح است ولى اگر مشعر را هم درك نكند حجش باطل شده و بايد اعاده كند.