100
«اوّل: نيت»
يعنى انجام طواف براى خداوند متعال با قصد خالص
مسأله 252- در طواف بايد تعيين كند كه براى عمره است يا حج و يا طواف مستحب است و قصد نيابت كند اگر طوافش نيابى است.
مسأله 253- به زبان آوردن نيت و گذراندن آن به قلب لازم نيست بلكه همين كه بنا دارد اين عمل را به جا آورد و با اين بنا به جا آورد كفايت مىكند و به عبارت ديگر، نيت در عبادت و كارهاى ديگر، در اين جهت فرق ندارد پس همان طور كه انسان با قصد آب مىخورد و راه مىرود عبادت را اگر همانطور به جا آورد با نيت به جا آورده.
مسأله 254- اگر در به جا آوردن طواف يا ساير اعمال عمره و حج كه عبادى است رياء كند، يعنى براى نشان دادن و به رخ ديگرى كشيدن و عمل خود را خوب جلوه دادن باشد علاوه بر معصيت طواف او و همين طور هر چه را اين طور به جا آورده باطل است.
مسأله 255- اگر در عملى كه براى خدا مىآورد، رضاى ديگر را هم دخالت دهد و خالص براى خدا نباشد عمل باطل است.
مسأله 256- رياء بعد از عمل و تمام كردن طواف يا ديگر اعمال باعث بطلان عمل نمىشود.