284گفت: آرى .
فرمود : «وقتى به مِنا رسيدى و رَمْى جَمَرات كردى ، آيا نيّت كردى كه به خواستهات رسيدى و خداوند ، همۀ حاجتهايت را بر آورده است؟» .
گفت: نه.
پرسيد: «وقتى سنگريزه به جَمَرات زدى ، نيّت كردى كه دشمنت ابليس را سنگباران كردهاى و با تمامى حج گرانبهايت، او را به خشم آوردهاى؟» .
گفت : نه .
پرسيد : «وقتى سرت را تراشيدى ، آيا نيّت كردى كه از آلودگىها و از تبعات مردم ، پاك شدى و از گناهانت بيرون آمدى ، همچون روزى كه مادرت تو را زاد؟
گفت : نه .
پرسيد: «وقتى در مسجد خَيْف ، نماز خواندى، نيّت كردى كه جز از خداى متعال و از گناه خويش نترسى و جز به رحمت خدا ، اميدوار نباشى؟» .
گفت : نه .
پرسيد : «آن گاه كه قربانىات را سر بُريدى ، نيّت كردى كه گلوى طمع را با حقيقتِ وَرَع و پرهيزگارى بُريدى و از سنّت ابراهيم عليه السلام پيروى كردى كه فرزندش ، ميوۀ دلش و گُل خوشبوى قلبش را به قربانگاه آورد و آن را سنّتى براى آيندگان و وسيلهاى براى تقرّب به خداوند براى نسلهاى بعد ، قرار داد؟» .
گفت : نه .
پرسيد : «چون به مكّه باز گشتى و طواف كوچ كردى ، نيّت كردى كه از رحمت خدا كوچ كرده ، به طاعت او باز گردى و به مودّت او چنگ زدى و واجبات الهى را ادا كردى و به قرب خدا رسيدى؟» .
گفت : نه .