212رسيدى ، دستانت را باز كن و صورت و شكم خود را به كعبه بچسبان و سپس بگو :

«خدايا! خانه ، خانۀ تو و بنده ، بندۀ توست و اين جا ، جايگاه پناه آورندۀ به تو از آتش است» .

سپس در پيشگاه خدا ، به گناهانت اعتراف كن ؛ زيرا هيچ بنده‌اى در اين مكان ، در آستان خداوند به گناهانش اعتراف نمى‌كند ، مگر آن كه آمرزيده مى‌شود ، إن شاء اللّٰه !

امام صادق عليه السلام به غلامانش فرمود : از من فاصله بگيريد ، تا در پيشگاه پروردگارم ، به آنچه كرده‌ام ، اعتراف كنم . [ آن گاه گفت :] «خدايا ! شادى و گشايش و عافيت ، از سوى توست . خدايا! عملم اندك است . بر آن ، بيفزا و بر آنچه تو از كار من آگاه شدى و بر بندگانت پنهان است ، ببخشاى» .

آن گاه ، از آتش ، به خدا پناه مى‌جويى و هر دعايى كه براى خودت خواستى ، مى‌طلبى .

سپس رو به رُكن يَمانى و رُكنى كه حجر الأسود در آن است ، آورده ، طواف را به آن ختم مى‌كنى و اگر نتوانستى ، عيبى ندارد . و مى‌گويى : «خدايا! به آنچه روزى‌ام داده‌اى ، قانعم گردان و آنچه را به من داده‌اى ، برايم مبارك ساز» . ¹

544 . الكافى - به نقل از عبد السلام بن عبد الرحمان - : به امام صادق عليه السلام گفتم : وارد طواف شدم .

هيچ دعايى بر زبانم جارى نشد، مگر درود بر پيامبر و خاندان او . سعى [ صفا و مروه] هم كه كردم ، چنين بود .

فرمود : «به هيچ خواهنده‌اى ، چيزى برتر از آنچه به تو عطا شده ، عطا نشده است» . ²

545 . عيون أخبار الرضا عليه السلام - به نقل از احمد بن موسى بن سعد - : در طواف ، همراه امام رضا عليه السلام