185مى‌آوردند. سوار آن مى‌شد و چون شتر به حركت مى‌افتاد ، پيامبر صلى الله عليه و آله لبيك‌هاى چهارگانه را چنين مى‌گفت: «لبّيك، اى خدا ، لبّيك ! لبّيك ! تو شريكى ندارى . ستايش و نعمت و فرمان‌روايى ، از آنِ توست . شريكى براى تو نيست». ¹

455 . امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا چون لبّيك گفت ، فرمود : «لبّيك ! اى خدا ، لبّيك ! لبّيك ! تو شريكى ندارى . لبّيك ! همانا ستايش و نعمت و فرمان‌روايى ، از آنِ توست . تو شريكى ندارى . لبّيك ! اى صاحب والايى‌ها ، لبّيك !» .

ايشان «اى صاحب والايى‌ها !» را زياد مى‌فرمود و هر گاه به سواره‌اى بر مى‌خورد ، يا به بالاى تپّه‌اى مى‌رسيد ، يا به دشتى سرازير مى‌شد و [ نيز] آخر شب و پس از نمازها لبّيك مى‌گفت . ²

456 . السنن الكبرى - به نقل از خُزَيمة بن ثابت - : هر گاه پيامبر صلى الله عليه و آله از لبيك‌گويى فارغ مى‌شد ، از خداوند ، رضوان و آمرزش ، مى‌طلبيد و از آتش دوزخ به رحمتش پناه مى‌برد . ³

457 . امام صادق عليه السلام : لبّيك‌گويى ، چنين است كه بگويى : «لبّيك ! اى خدا ، لبّيك ! لبّيك ! تو شريكى ندارى . لبّيك ! همانا ستايش و نعمت و پادشاهى ، از آنِ توست . شريك ندارى . لبّيك ! لبّيك ، اى صاحب والايى‌ها ، لبّيك! لبّيك ، اى فراخواننده به خانۀ امن ، لبّيك ! لبّيك ، اى آمرزندۀ گناهان ، لبّيك ! اى شايستۀ لبّيك‌گويى ، لبّيك ! لبّيك ، اى صاحب شُكوه و بزرگوارى ، لبّيك ! لبّيك ، آغاز و بازگشت ، به سوى توست ، لبّيك ! لبّيك ، تو بى‌نيازى و ديگران به تو محتاج‌اند ، لبّيك ! لبّيك ، ديگران از تو بيم دارند و به تو مشتاق‌اند ، لبّيك ! لبّيك ، اى خداى حق ، لبّيك ! لبّيك ، اى صاحب نعمت و بخششِ نيكوى زيبا ، لبّيك ! لبّيك ، اى برطرف سازندۀ گرفتارى‌هاى بزرگ ، لبّيك !