205
اوّلى يا دوّمى، يا هر دو را رمى كرده يا نه، يا شك كند صحيح انجام داده يا نه، به شك خود اعتنا، نكند. (م1276)
[430] اگر پس از رمى يك جمره، در تعداد آنها شك كند كه هفت عدد بود يا كمتر:
* چنانچه مشغول رمى جمرۀ بعدى نشده است - بايد آنچه را كه احتمال كمبود مى‌دهد بزند تا يقين كند هفت عدد به جمره خورده است، حتى اگر از رمى دست كشيده و مشغول كارهاى ديگر هم شده باشد، بنا بر احتياط واجب(1) همين وظيفه را دارد.
* مشغول رمى جمرۀ بعدى شده است - اگر مى‌داند كمتر از چهار سنگ نزده است، بنا بر احتياط واجب بقيه را بزند تا به هفت برسد، ولى اگر در كمتر از چهار شك داشته باشد؛ مثلاً نمى‌داند سه سنگ زده يا بيشتر، بنا را بر چهار بگذارد و سه سنگ ديگر بزند.(2)(م1277 و 1279)
آيةاللّٰه تبريزى : بلكه بايد اين‌گونه عمل كند.
آيةاللّٰه مكارم : اين احتياط واجب نيست.
آيةاللّٰه سيستانى : اگر شك بعد از فارغ شدن از رمى و دست كشيدن از آن باشد اعتنا نكند.
آيةاللّٰه مكارم: بنا بر احتياط واجب.
آيات عظام سيستانى، تبريزى، صافى: در هيچكدام از دو فرض مسأله به شك خود اعتنا نكند.