167
سر هم باشد، بنابراين اگر دو عدد به ستون بخورد و سوّمى نخورد و چهارمى بخورد، تنها سه عددى كه به ستون خورده است به حساب مى‌آيد.(م1001)
[334] در رمى جمره طهارت شرط نيست، پس زن حائض و شخص بى‌وضو هم مى‌تواند رمى كند، ولى مستحب است با طهارت باشد.(م1014)
[335] لازم نيست سنگ‌ها، پاك باشد.(1)(م1014)
[336] كودكان، بيماران(2) و كسانى كه نمى‌توانند خودشان رمى كنند، به شخص ديگرى نيابت دهند تا او به نيابت از آنها رمى كند.(3)(م1015)
[337] احتياط مستحب است كه اگر بشود مريض را نزد جمره ببرند و در حضور او سنگ بيندازند.(م1016)
[338] اگر پس از آن‌كه نايب رمى جمره كرد، مريض خوب شد، لازم نيست خودش دوباره سنگ بزند.(4)(م1271)
آيةاللّٰه بهجت : احتياط آن است كه پاك باشد.
آيةاللّٰه تبريزى،
آيةاللّٰه بهجت : بيمارى كه اميد ندارد تا مغرب بهبودى‌حاصل شود.
آيةاللّٰه بهجت : و اگر مى‌تواند شب رمى كند احتياط آن است كه هم در شب رمى كند و هم نايب بگيرد.
آيةاللّٰه بهجت : اگر ممكن است، مريض‌سنگ‌ها رابادست بگيرد و ديگرى براى او رمى كند بنا بر احتياط هم اين كار را انجام دهد و هم نايب بگيرد.
آيةاللّٰه خامنه‌اى،
آيةاللّٰه فاضل : اگر مريض از خوب شدن نااميد بوده و نايب از طرف او رمى كرده، پس از بهبودى، لازم نيست خودش دوباره رمى كند وگرنه بايد اعاده كند.
آيةاللّٰه تبريزى، آيةاللّٰه بهجت : بنا بر احتياط بايد اعاده كند.
آيةاللّٰه سيستانى : اگر در هنگام نيابت از خوب شدن نااميد نبوده، پس از بهبودى، بنا بر احتياط واجب بايد خودش رمى كند.