1) - آيةاللّٰه فاضل : بنا بر احتياط واجب، سعى را از سر بگيرد. آيةاللّٰه بهجت : اگر كمبود سعى از روى فراموشى و بعد از شوط چهارم بوده، واجب است باقى را هر وقت يادش آمد، هرچند بعد از تمام شدن اعمال، تدارك كند و در صورتى كه خودش نتواند تدارك كند يا سخت باشد واجب است نايب بگيرد و اگر كمبودش پيش از شوط چهارم و از روى فراموشى بوده، احتياط اين است كه خودش يك سعى كامل بجا آورد و در صورت دشوارى آن، نايب بگيرد. آيةاللّٰه تبريزى : اگر سعى انجام‌شده كمتر از چهار شوط نباشد، واجب است بقيه را هر وقت يادش آمد بجا آورد، و اگر خودش نتواند بجا آورد يا مشقّت داشته باشد، واجب است نايب بگيرد و در اين صورت احتياط اين است كه نايب يك سعى كامل بجا آورد به نيّت اين‌كه هرچه بر عهدۀ منوب‌عنه مى‌باشد - انجام بقيه سعى يا از سر گرفتن آن - و اگر كمبود سعى بيش از سه شوط باشد، احتياط آن است كه خودش يك سعى كامل به قصد اين‌كه اگر وظيفه‌ام اتمام همان سعى است، اتمام باشد و اگر از سر گرفتن سعى باشد، يك سعى كامل باشد بجا آورد.

2) - آيةاللّٰه‌فاضل : در دو صورت، احتياط واجب آن است كه سعى را از سر بگيرد.