63خود خرج كرده، بر داشته است؛ و با اين احتمال حتى در صورتى كه اصل مال، موجود نباشد و يا تلف شده باشد، نيز وصىّ ضامن نخواهد بود.

اگر امانتى به اندازۀ هزينۀ حج، از ميّت در نزد شخصى باشد

173 1 اگر ميتى حَجّة الاسلام بر عهدۀ او بوده و امانتى در نزد شخصى گذارده باشد و آن امانت براى حج كافى باشد، اگر اين شخص علم يا اطمينان داشته باشد كه اگر مال را برگرداند، ورثه حج را انجام نخواهند داد، لازم است امانت را برنگرداند و به اجرت متعارف اجير بگيرد تا حج را انجام دهد و مى‌تواند خودش اجير شود؛ و اگر چيزى اضافه آمد، آن را به ورثه برگرداند؛ و الحاق خوف به اطمينان، خالى از وجه نيست.

174 2 هم چنين اگر مالى به صورت عاريه يا اجاره يا طلب يا حتى غصب، در نزد شخصى باشد به گونه‌اى كه در مسأله بالا بيان شد دور نيست كه ملحق به امانت باشد.

شك يا اختلاف در واجب بودن حج بر ميّت

175 1 اگر شك داشته باشند كه بر ميّت، حجْ واجب شده بوده يا نه، اجير گرفتن لازم نيست.

176 2 اگر بعضى از ورثه اقرار كنند كه بر ميّت حجْ واجب بوده و بعضى منكر شوند، افرادى كه اقرار به ثبوت حج نموده‌اند، فقط بايد به اندازۀ سهم خودشان بپردازند كه اگر اين مقدار به اندازۀ هزينۀ حج باشد، اجير مى‌گيرند و اگر به هيچ وجه كفاف هزينۀ حج را ندهد و كسى هم حاضر به تكميل آن نشود، اجير گرفتن، لازم نيست.