99يهود به علل مختلفى در ابتدا به پيامبر(ص) و مسلمانان روى خوش نشان دادند و در پيمان دفاعى مدينه شركت جستند. آنان مىخواستند از تشكيلات مسلمين به نفع خود و در مقابل رقبايى كه همواره در هراس بودند، سود جويند. از پيامبران يهود در قرآن به نيكى ياد شده بود.
در ابتدا «بيت المقدس» قبله اول مسلمين بود. گسترش روزافزون اسلام، موجب شدكه اين همكارى و همراهى يهود با مسلمانان ادامه نيايد و به روشهاى مختلفى در تضعيف روحيه مسلمانان كوشش نمايند.
پيمان منعقده با مسلمانان را نقض نمودند و پنهان و آشكار با دشمنان اسلام همكارى كردند. مسلمانان در برابر اقدامات خرابكارانه و شايعهسازى يهود، هيچگونه تعرضى نسبت به آنان نداشتند و همواره در حفظ صلح و امنيت مدينه مىكوشيدند و اعمال و رفتار تحريكآميز يهوديان را ناديده گرفته و با عفو و اغماض پاسخ مىدادند!
پيامبر(ص) شخصاً در مراسم اجتماعى آنان شركت مىكرد و از آنان قرض مىگرفت و به عيادت بيمارانشان مىرفت و در مراسم تشييع جنازه يهوديان شركت و با آنان ابراز همدردى مىنمود و مانند يك فرد عادى با آنان معامله مىكرد و ساير مسلمانان نيز يهوديان مدينه را همپيمان و جزو ملت خود مىدانستند و رفتارشان براساس همين اصل محكم و استوار بود. 1 يهوديان علاوه بر اينكه در تجارت، داد و ستد و فعاليتهاى اجتماعى آزاد بودند، در مراسم عبادى و فعاليتهاى مذهبى آزادى كامل داشتند. رسول اللّه(ص) دعوت اسلامى و پيام الهى را به همه و از جمله يهوديان ابلاغ مىكرد ولى هيچگاه آنان به ترك دين و عقايد خود مجبور نبودند.
پيامبر(ص) خواهان ابلاغ رسالت جهانى خود بود. طبيعى است كه چنين امرى در محيط آرام و بدون جنگ و خونريزى ممكن است. آن حضرت در اوّلين فرصتى كه برايش پيش آمد و با انعقاد پيمان صلح حديبيه - كه بايد آن را شاهكار و نقطه عطف