70بررسى رفتار مسالمتآميز پيامبر(ص) با مخالفان را برعهده گرفته است. نويسنده در اين محور رفتار و سيره پيامبر(ص) را در سه بخش بررسى كرده است: رفتار مسالمتآميز پيامبر(ص) با كفار قريش، رفتار مسالمتآميز پيامبر(ص) با يهود و رفتار مسالمتآميز پيامبر(ص) با مسيحيان.
سيره عملى
«سيره» در لغت، به معناى سنّت، روش، مذهب، هيأت، حالت، طريقه و مانند اينها است و نيز مىتوان آن را نوع و سبك رفتار معنا كرد. 1 مورّخانى كه در شرح حال پيامبر خدا(ص) كتاب نوشتهاند، عنوان نوشته خود را «سيرة النبى» گذاشتهاند و شايد نخستين رشته تاريخى، كه مورد توجه مسلمانان قرار گرفت، همين «علم السيره» باشد. به نظر مىرسد آنها مىخواستند سبك و رفتار يا رفتارشناسى پيامبر(ص) را بيان كنند، اما به صرف رفتار قناعت كردند. 2 قرآن كريم، پيامبر(ص) را «اسوة حسنه» معرفى مىكند: (لَقَدْ كٰانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللّٰهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كٰانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللّٰهَ كَثِيراً) 3
«همانا پيامبر خدا براى شما نمونه نيكويى است، براى هر كس كه اميد به خدا و روز جزا دارد و بسيار ياد خدا مىكند.»
از نظر اسلام، پيامبر(ص) الگويى براى پيروى عملى است. نمونهاى كه روشهاى عملى او در همه شؤون فردى، اجتماعى، سياسى، فرهنگى و روابط بين الملل قابل دستيابى و پيروى براى مسلمانان است و از آنجا كه اسلام آخرين دين الهى است؛ لازم است، امت مسلمان نمونهاى تمام عيار و قابل پيروى براى همه زمانها، در تمام دورانها باشد.
رفق و مدارا، سيره عملى پيامبراسلام(ص)
رفق و مدارا، از امورى است كه در سيره اجتماعى پيامبر(ص)؛ چه در بُعد داخلى و چه در بعد بين المللى، اهميت بسيار داشته است. همين امر موجب اصلاح جامعه،