475تأديب قرار مىدادند و لذا شهر بزرگ مدينه در پرتو 400 نفر مسلّح، به بهترين وجه محافظت مىشد.
متأسّفانه اين قوانين بعدها به وسيله مداخله زورمداران، مورد سوء استفاده قرار گرفت. حيله و تزوير با قوانين نامشروع مخلوط شده، به رعايت قوانين عادله وضع شده از سوى دولت، خط بطلان كشيده شد.
افراد مسلّح
در آغاز، افراد مسلّحى كه مسؤوليت حفاظت و حراست از مدينه منوّره را بر عهده داشتند، چهار گروه بودند و هر گروهى براى خود كدخدايى داشت.
اين چهار دسته عبارت بودند از:
1) قلعهچىها، كه تعدادشان 200 نفر بود و مسؤوليّت حفاظت از قلعه را بر عهده داشتند.
2) سپاهيان، كه تعداد آنها نيز 200 نفر بود و مسؤوليّت حفاظت از درهاى قلعه و حراست از شهر بر عهده آنها بود.
از هر طرف كه اعراب باديه نشين درصدد تهاجم برمىآمدند، اين دو گروه در مقابل آنها مىايستادند و واكنش شايستهاى از خود نشان مىدادند و وظيفه حفظ و نگهبانى را به بهترين شيوه ايفا مىكردند.
3) نوبتچىها، كه تعدادشان 7 نفر بود و مسؤوليّت حفاظت و نظافت حُجره شريف را بر عهده داشتند. 1
4) مشدّيان، كه تعدادشان به 8 نفر مىرسيد ومسؤوليّت حفاظت و حراست از روضه مطهر بر عهده آنها بود. آنها در بيرون حرم شريف نبوى به نوبت كشيك مىدادند و با هرگونه سوء قصدى مقابله مىكردند.
مسؤوليّت پذيرايى از ميهمانان شيوخ نيز بر عهده اين دو گروه بود. اگر چه در زمان