274اختصاص اين بخششها به حرم موجود در حلب، اختصاص آن به زائران مهمترين حرم در جهان شيعه كه در كنترل و سرپرستى سادات عراق و حوزه اقتدار صفويان بود، امرى شگفتانگيز و بىنظير براى حلب است. 1
زوال زهروىها در دهه پايانى قرن هفدهم و اضمحلال تقريبا كامل آنها در نيمه نخست قرن هيجدهم، به معناى پايان تشيع حلب بود. تمايلات هواخواهانه نسبت به امام على(ع) در مراسم سالانه در روز عاشورا در قرن نوزدهم باقى ماند، 2 در حالى كه عقيده اصيل شيعى محدود به چند روستا در منطقه ادْلِب ( Idlib) و جبل سماعه شد. 3