219
مبارزه در جنگ خيبر!
وقتى پيامبر(ص) در جنگ خيبر پرچم را به على(ع) داد، وى مىتاخت و پيش مىرفت كه ناگهان مرحب يهودى در برابر او ظاهر شد و گفت:
قد علمت خيبر أنيّ مرحب
شاكي السلاح البطل المجرّب
خيبر مىداند كه من مرحبم، غرق سلاحم و شجاعم؛ شجاعى كه در جنگها آزموده شدهام و يكّه سواران شجاع را از پشت زين به زمين آوردهام.
على(ع) هم پيش آمد و گفت:
أنا الذي سمّتني أمّي حيدرة كليث غابات كريه المنظرة أو فهيم بالصاع كيل السَّندرة.
«من كسى هستم كه مادرم حيدرم ناميد. من شير ژيان بيشههايم و در زمان سنجش و ميزان، دقيق و عادلم.»
در اين هنگام، على(ع) بى درنگ سر مرحب را از تن جدا كرد و او را كشت و پيروزى از آنِ او شد؛ مسلم، 1 بيهقى 2 و ديگران چنين آوردهاند. اما ابن اسحاق 3 مىگويد: كسى كه با مرحب مبارزه كرد، محمد بن مسلم بود و اين روايت ابن اسحاق را احمد بن حنبل 4 و حاكم 5 و ديگران نقل كردهاند.
واقدى مىنويسد: على(ع) بود كه با مرحب روبهرو شد و او را كشت. سپس روايتى با اين مضمون مىآورد كه محمد بن مسلم با مرحب روبهرو شد و بعد از جنگ تن به تن، پاهاى مرحب را قطع كرد و سپس على(ع) آمد و گردن او را زد. 6 اگر قول واقدى درست باشد، نشان مىدهد كه هر دو صحابى در كشتن مرحب نقش داشتند. در غير اين صورت، آنچه در صحيح آمده بر ديگر روايات مقدم است.
واقدى آورده است: بعد از كشته شدن مرحب، ياسر يهودى وارد ميدان مبارزه شد و على(ع) به سويش حركت كرد ولى زبير گفت تو را سوگند مىدهم كه مرا با او تنها بگذارى و على(ع) چنين كرد و زبير، ياسر يهودى را كشت 7 آنگاه عامر يهودى