195
16- عين يَنبُع
«ينبع» دهى است نزديك كوه «رَضْوى» و از مدينه هفت منزل فاصله دارد، داراى چشمههاى پر آب وگوارا و زمينى حاصلخيز. 1 بعضى چشمههاى آنجا را يكصد و هفتاد چشمه گفتهاند. 2
از عمار ياسر نقل شده كه حضرت پيامبر(ص) زمينى را از «ذيالعَشِيره» در ينبع به حضرت امير بخشيد و عمر نيز در ايام خلافتش قطعهاى در همانجا بدو بخشيد و على(ع) در آنجا ملكى ديگر خريد و مجموعاً چند چشمه در آنجا داشت و همه را وقف نمود. 3
اين ملك در وقفنامه عمومى ذكر شده با قيد هر چه در اطراف آن است و صدقه بودن بردگانى كه در آنجا به كار مشغولاند جز سه تن از آنها؛ «رباح»، ابو «نيزر» و «جبير» كه آزاد مىباشند.
17- فَقْرَين
نام دو جاست در اطراف مدينه كه حضرت پيامبر(ص) به اميرالمؤمنين بخشيده، و اصل اين نام به معنى چاه يا حفيرهاى است كه براى به كار گذاشتن نخل حفر مىكنند. 4
اين زمين حاصلخيز در عصر ما نيز معروف است و به زبان محلّى «الفُقير» ناميده مىشود. 5
از حضرت صادق(ع) روايت شده كه در ينبع چشمهاى احداث كردند، آبى از آن به طرف آسمان جوشيد مانند گردن يك شتر، چون به حضرت اميرالمؤمنين(ع) بشارت دادند فرمود: به وراث بشارت دهيد، اين چشمه صدقه و وقف است براى زايران خانه خدا و مسافرينى كه نياز به خرج راه دارند، فروخته و بخشيده و به ارث گذاشته نمىشود ... 6