151دو كشتى حامل تجار يمن را نيز مورد حمله قرار داده بودند. آنان آذوقه بسيارى از حجاج را در ساحل درياى سرخ به آتش كشيده و فجايعى آفريده بودند كه كسى نظير آن را به خاطر ندارد.

اما فجيع‌ترين و ناپسندترين جنايت آنان اين بود كه تصميم داشتند با ورود به مدينه منوره، پيكر مطهر پيامبر اعظم(ص) را از قبر مبارك خارج كنند و با خود ببرند، اما خداوند متعال آنان را به خاطر اين گستاخى، كيفرى عظيم داد و در حالى كه يك روز بيشتر با مدينه فاصله نداشتند، فرماندهى به نام لؤلؤ، از جانب اسكندريه و مصر به سوى آنان تاخت و همه آنها را به اسارت گرفت. از جمله معجزات الهى در اين حادثه آن بود كه با وجود فاصله بسيارى كه ميان آنان وجود داشت، توانستند به سرعت خود را به دشمن برسانند و نقشه آنان را نقش بر آب كنند. آن قوم نابكار به اسارت در آمدند و هر گروه از آنان را به شهرى فرستادند تا به سزاى عمل ننگين خود برسند؛ و اين‌گونه بود كه خداوند متعال، مسلمين را از شرّ آنان نجات بخشيد.