118و شايعه پردازى بسيار به وقوع پيوسته و از دوران حيات آن حضرت آغاز شده است؛ زيرا در دوران زندگى پيامبر(ص) افرادى بودند كه در اثر حبّ و بغض و دوستى و دشمنى و اغراض مختلف، دروغهايى مىساختند و مطالب خلاف و بى اساس را در مورد آن حضرت، ميان جامعه منتشر مىكردند، تا جايى كه حضرت رسول(ص) در بالاى منبر به گونهاى آشكار، مردم را از وجود چنين دروغسازانى آگاه كرد و آنان را از عواقب اين عمل ناشايست برحذر ساخت و فرمود: «لا تكذبوا عليَّ و من كذب عليَّ فيلج النار»؛ 1«مردم بر من دروغ نبنديد و هر كس بر من دروغ ببندد جايگاهش آتش است.»
و در ضمن خطبه ديگر فرمود: «أيّها النّاس قد كثرت عليَّ الكذابة فمن كذب عليَّ متعمداً فليتبوّأ مقعده من النار»؛ 2«مردم! دروغگويان از زبان من زياد شدهاند...»
و آنگاه كه سليم بن قيس از اميرمؤمنان(ع) درباره صحّت و سقم احاديثى كه در دست مردم است پرسيد، حضرت در پاسخ وى فرمود: «إنّ في أيدي الناسِ حقاً و باطلاً، وصدقاً وكذباً، و ناسخاً ومنسوخاً، ومحكماً و متشابهاً، وحفظاً و وهماً ولقد كذب على رسول الله على عهده...»؛ «در ميان حديثهايى كه در دست مردم است؛ حق و باطل، راست و دروغ، ناسخ و منسوخ، محكم و متشابه و حقايق و اوهام به هم در آميخته است، حتى در دوران حيات پيامبر خدا نيز مطالبى را به دروغ به او نسبت مىدادند...»
اغراض و انگيزههاى جعل و دروغ، پس از ارتحال پيامبر اسلام(ص)، رو به فزونى گذاشت و به موازات فاصله مردم از دوران زندگى پيامبر(ص) علل و انگيزههاى دروغسازى و شايعه پردازى درباره آن حضرت بيشتر گرديد. دوران پيش از نبوت پيامبر گرامى(ص)، چگونگى آغاز وحى و معاشرتش با همسرانش و خلاصه تمام جوانب زندگى آن بزرگوار طبق آمال و اهداف و بر اساس سياستهاى روز رنگآميزى شد. هر كس براى مقصود و هدف خاصى كه داشت، از زندگى آن حضرت مايه گرفت و به صورت حديث (گفتار) و يا سيره (رفتار عملى) پيامبر نقل گرديد و به آن حضرت