352محمد حرزالدين مى‌نويسد:

مردم درباره نسب وى، پيش از اشغال عراق توسط انگليسى‌هاى پليد، سؤال مى‌نمودند. ما نيز آنها را اين‌گونه جواب مى‌داديم كه او، سيد حسنى جليل بود و نسب او واضح است و شائبه‌اى وجود ندارد. ¹

از «علامه مجاهد شيخ حبيب المهاجر عاملى» كه در العماره، ساكن بود، درباره نسب سيد على شرقى، شخصى مطرح كرد؛ ايشان پاسخ داد:

او يكى از فروع شجره علويه فاطميه و يكى از شاخه‌هاى درخشان حسنيه بود و پدرش، احمد بن محمد بن داوود، نام داشت. جدش داوود، به الامير خوانده مى‌شد و او، اميرى جليل‌القدر بود و پدرش موسى الثانى، مكنا به ابوعمر، راوى حديث و از زاهدان، به شمار مى‌آمد. سعيد حاجب در زمان معتز عباسى، او را مسموم كرد و پدرش، عبدالله شيخ صالح مى‌باشد كه ملقب به رضى بود. ²

ابن‌مهنا، فرزندان معقب على شرقى را پنج تن به نام‌هاى: حسين، نزار، حسن، بولى و معمر، ذكر مى‌كند و براى هريك، فرزندانى را مى‌شمارد. ³ سيد جعفر اعرجى نيز از سيد على شرقى، ياد مى‌كند و فرزندان او را شاخه‌اى از سادات موسوى حسنى، از نسل موسى الثانى، ذكر مى‌نمايد و مى‌نويسد: «فرزندان على شرقى، هشت پسر معقب‌اند كه يكى از آنان، سيد نزار است كه نوادگان او را آل‌نزار مى‌خوانند». ⁴ او در جاى ديگر از كتابش مى‌نويسد: «سيد على شرقى، به عراق مهاجرت كرد و بالاى بصره، نزديك طيب، وفات يافت و داراى هشت فرزند بود». ⁵