237منوره و احتمالاً در قبرستان بقيع، به خاك سپرده شد. 1 از وى، نسلى باقى نماند. 2
افزونبر زيارتگاه منسوب به مقداد در مقداديه، قبور ديگرى، از جمله در روستاى «سيدى مقداد» در جنوب دمشق و نيز بالاى تپه «تل مقداد»، نزديك شهرك «المَحَجّه» در جنوب سوريه، به مقداد منسوب مىباشد كه با توجه به تصريح مورخان مبنى بر دفن وى در مدينه منوره، انتساب هيچيك از اين زيارتگاهها را به وى نمىتوان پذيرفت.
فاضل مقداد سيورى: شيخ جمالالدين مقداد بن عبدالله بن محمد بن حسين بن محمد سيورى حلى اسدى، معروف به فاضل سيورى است. او با انتساب به روستاى خود «سيور» (از توابع شهر حله)، به نسبت سيورى، شهرت يافته است. 3 بيشترين اطلاعات بهجا مانده درباره وى، از سوى شاگردش، «حسن بن راشد حلى» است. او فاضل مقداد را اينگونه توصيف مىكند: «صدايى رسا و زبانى گويا داشت و در دانشهاى فراوانى، تبحر داشت. او يك فقيه و متكلم بود كه در منطق و اصول فقه و نحو، توانا بود و كتابهاى مفيدى از وى، برجا مانده است». 4
از اساتيد فاضل سيورى، مىتوان شهيد اول (متوفاى 786ه .ق) را نام برد. 5 او در اواخر عمر، در نجف اشرف، مدرسهاى را بنا نمود و شاگردان بسيارى را تربيت كرد كه از آن جملهاند: احمد بن محمد بن فهد حلى، ظهيرالدين محمد بن على ابن حسام عاملى عيناثى، زينالدين على تولينى نحاريرى عاملى، محمد بن شجاع انصارى حلى و حسن بن راشد حلى. 6 براى وى، از فرزندى به نام عبدالله كه راه پدر را در فراگيرى علوم دينى ادامه داد، ياد شده است. 7