198يا بيست و ششم يا سىام عامالفيل، گزارش كردهاند. 1 او از سابقان در اسلام و مهاجران به حبشه بود. 2 و پس از بازگشت به مكه، به مدينه هجرت كرد. 3 او در تمام غزوات مسلمانان، پيامبر اسلام(ص) را همراهى كرد 4 و زخمهاى بسيارى در اين نبردها ديد 5 و با شمشيرش در جنگها، غمهاى فراوانى را از چهره پيامبر(ص) زدود. 6
پس از رحلت پيامبر(ص)، زبير كنار امام على(ع) و هاشميان و ديگر پيروان راستين آن حضرت(ع)، از بيعت با ابوبكر، كنارهگيرى كرد 7 و ميان گروه اندكى بود كه با تراشيدن سر، آمادگى خود را براى مبارزه مسلحانه در راه احقاق حق امام على(ع) اعلام كرد. 8 او به همراه بنىهاشم و تنى چند از ياران امام(ع)، تا شش ماه و به قولى تا زمان وفات حضرت زهرا(عليها السلام) با ابوبكر بيعت نكرد. 9 زبير، از جمله شاهدان وصيت حضرت فاطمه(عليها السلام) درباره ميراث ايشان 10 و از معدود كسانى بود كه در مراسم نماز مخفيانه بر جنازه آن حضرت، شركت كرد. 11 در اين دوره، زبير خود را از بنىهاشم برمىشمرد 12 و در رجزها، خود را ابنالصفيه مىخواند و به مادر هاشمى خود، نسبت مىداد. 13 اما سرانجام مقارن