528- براساس يك قول، اين زيارتگاه مدفن جميل بن دراج، از راويان و محدثان مشهور شيعه در قرن دوم هجرى است. ¹ شيخ طوسى و نجاشى، او را از اصحاب امام صادق(ع) و امام كاظم(ع) برشمرده ² و علماى رجال شيعه، او را توثيق و تمجيد كرده‌اند. ³ براساس روايتى كه شيخ كشّى نقل كرده است، امام صادق(ع) خطاب به جميل بن درّاج، فرمود:

«يا جميل! لا تحدّث اصحابنا بما لم يجمعوا عليه فيكذّبوك»؛ «اى جميل! احاديثى را كه براى اصحاب (شيعيان) ما شناخته شده نيست، نقل مكن؛ زيرا تو را تكذيب مى‌كنند». ⁴ اين حديث، نشان مى‌دهد كه جميل از حاملان احاديث خاص امامان، بوده است.

همچنين شيخ كشى داستانى را نقل كرده است كه بر زهد و عبادت جميل، دلالت دارد. براساس اين نقل، «فضل بن شاذان» مى‌گويد:

بر محمد بن ابى‌عمير وارد شدم كه در حال سجود بود و سجده‌اش به طول انجاميد. پس از اينكه سر از سجده برداشت، فضل به او گفت: «سجده‌ات طول كشيد». ابن ابى‌عمير گفت: «پس اگر طول سجده جميل بن درّاج را مى‌ديدى، چه مى‌گفتى؟» ⁵

جميل بن دراج را در زمره هجده فقيه شيعه، به شمار آورده‌اند كه اصحاب اماميه بر صحت روايات، تصديق افعال و فقاهت آنها، اتفاق‌نظر و اجماع دارند و از بالاترين درجات اعتماد و وثاقت در فقه و حديث شيعه برخوردارند و در اصطلاح حديثى شيعه، به اصحاب اجماع، شناخته مى‌شوند. ⁶

نام جميل، در سند روايات كتب اربعه، در 570 روايت آمده است كه از اين ميان،