499نكوهش وى، وارد شده است؛ چنانكه ابنسيابه، مىگويد:
هنگامى كه مىخواست جعفر به دنيا بيايد، در خانه امام هادى(ع) بودم. ديدم اهل منزل همه خوشحالاند. اما امام خوشحال نبود. گفتم: «اى سيد و آقاى من! چرا به آمدن اين مولود، خوشحال نيستيد؟ حضرت فرمود:
«يهوّن عليك امره فانّه سيضلّ خلقاً كثيراً» 1.
از برخى روايات استفاده مىشود كه وى، در زمان حيات امام هادى(ع)، تلاش مىكرد كه خود را امام بعد از پدر، معرفى كند؛ چنانكه احمد بن سعد كوفى مىگويد:
به همراه گروهى از شيعيان، نزد امام هادى(ع) رسيديم و از امامت بعد از ايشان، سؤال كرديم و گفتيم: «برخى مىگويند امام بعد از شما، جعفر است و نه حسن».
امام فرمود: «[از اين سخن] بپرهيزيد. همانا جعفر، دشمن من است؛ اگرچه فرزند من است. همچنين او، دشمن برادرش حسن است و حسن، امام بعد از من است...». 2
همچنين امام هادى(ع)، در روايت ديگرى فرمود: «از فرزندم، جعفر، دورى كنيد. آگاه باشيد! همانا نسبت او [به من]، همچون حام به نوح است». 3
همچنين ابوخالد كابلى از امام سجاد(ع)، روايت مىكند كه رسول گرامى اسلام(ص) هنگامى كه امامان بعد از خود را معرفى مىفرمود، موقع ذكر امام صادق(ع)، اينگونه فرمود:
جعفر بن محمد كه او را صادق مىنامند. پس براى پنجمين فرزندش امام هادى(ع) فرزندى است به نام جعفر كه ادعاى امامت مىكند و به خداوند، دروغ مىبندد! پس او نزد خداوند، جعفر كذاب و افترا زننده به خداوند و مدّعى امرى است كه اهل آن نيست. همچنين او مخالف پدرش و حاسد برادرش است...» 4