495فشار و كنترل سختى بر آن حضرت و خانواده‌اش، در اين ايام وارد مى‌شد. اين اقدامات و سخت‌گيرى حاكميت، به‌ويژه در طول دوران معتمد عباسى را نمى‌توان بى‌تأثير از مسئله مهدويت دانست؛ زيرا حديثى رايج و شايع بين عالمان و راويان، از پيامبر(ص) نقل مى‌شد كه آن حضرت فرموده بود:

همانا مهدى، همنام من و شبيه‌ترين مردم به من خواهد بود و او داراى غيبت طولانى و از ديدگان مخفى است و بعد از دوره غيبت، جهان را از عدل و داد پُر خواهد كرد؛ همان‌گونه كه از ستم پر شده است. ¹

احاديث ديگرى نيز از آن حضرت، بيانگر آن بود كه مهدى، نهمين فرزند امام حسين(ع) است. ² پس بنابر محاسبه عادى كه خلفاى عباسى، از زبان علماى دربار خويش داشتند، وى مى‌توانست فرزند امام عسكرى(ع) باشد و به همين دليل، نهايت سخت‌گيرى را براى شناسايى و از بين بردن او داشتند.

شب موعود

سرانجام شبى فرا رسيد كه بايد وعده بزرگ حق‌تعالى محقق شود. آن شب، نيمه شعبان بود؛ شبى كه نزد مسلمانان، پرخير و بركت، به حساب مى‌آيد. ³ در اين شب، مولودى متولد مى‌شد كه شيوه تولدش، همانند حضرت ابراهيم(ع) و حضرت موسى(ع) بود؛ يعنى تا پيش از تولد، آثار حمل در مادر ايشان، ديده نمى‌شد. مشيت الهى بر اين بود كه به اين صورت، جان حجت خويش حفظ شود و اين، همان معنايى است كه