473بيرونى، يك دروازه اصلى وجود دارد و در مجموع، آستان مقدس داراى چهار دروازه است. بالاى دروازه مقابل ايوان اصلى، يك برج ساعت، به چشم مىخورد.
حرم مطهر، ميان آستان قرار دارد و گرداگرد آن را چهار رواق فراگرفته است. ابعاد حرم، 12 * 12 متر و رواقها 20 * 20 متر است. رواقها از طريق پنج ورودى، به داخل حرم، متصل مىشود. دو ورودى در سمت جنوب، دو ورودى در سمت شمال و يك ورودى در سمت شرق قرار دارد. از ميان آنها، چهار ورودى، داراى درهاى نقرهكوب و يك ورودى، داراى در طلا و نقره است. سقف و ديوار رواقها، يكسان است و همه به دست هنرمندان ايرانى و با هزينه حاج علىنقى كاشانى، آينهكارى شده است. رواق جنوبى نيز در زمان مرحوم ميرزاى شيرازى، آينهكارى شده است. كف رواقها و ايوانها از سنگ مرمر است كه در سال 1381ه .ق، با سنگهاى مرغوب ايتاليايى، تعويض گشته است.
مقابل درِ جنوبى آستان و در قسمت جنوبى صحن، ايوان مستطيل شكلى قرار دارد كه از سمت شمال، به رواق جنوبى حرم متصل است. اين ايوان، 33 متر طول و ده متر عرض دارد و ديوارهاى آن، به دست هنرمندان ايرانى كاشىكارى شده است. كف ايوان و نيز ازارههاى آن تا ارتفاع يك مترى، با سنگ مرمر پوشيده شده است.
دو طرف ايوان جنوبى، دو گلدسته بزرگ و زيباى آستان قرار دارد. اين دو گلدسته، به ارتفاع 36 متر، در دوره ناصرالدينشاه، به دست شيخ عبدالحسين مجتهد تهرانى (شيخ العراقين) بازسازى شده و بخش فوقانى آن را حاج على اصفهانى كهربايى در سال 1387ه .ق، طلاكارى كرده است.
گنبدى كه بر فراز حرم مطهر قرار دارد، از گنبد ساير عتبات عاليات، بزرگتر و محكمتر است. گنبد كنونى ساخته دست ميرزا احمد خان دنبلى و فرزند اوست كه با آجر ساخته شد و با كاشىهاى خاكسترى، تزيين گشت. سپس در دوره ناصرالدينشاه، با نظارت شيخ عبدالحسين تهرانى و از ثلث ثروت اميركبير، طلاكارى گرديد. محيط گنبد،