321سيد رضى، افزونبر شعر، در ادب و نثر عربى، بهويژه علم بلاغت، تسلط داشته و افزون بر ديوان شعر و نهجالبلاغه، از وى در زمينه علم بلاغت و برخى از ديگر علوم زمانه وى، آثار و تأليفاتى بهجا مانده است كه از مهمترين آنها، مىتوان به آثار زير اشاره كرد:
1. تلخيص البيان فى مجازات القرآن: سيد رضى در اين كتاب، مجازها و استعارههاى موجود در قرآن را به شيوهاى بديع و استادانه، بررسى كرده است. نسخه خطى آن را براى نخستين بار، «سيد محمد مشكات» شناسايى و معرفى كرد و آن را بهصورت عكسى، با فهرستهاى مفصلى در سال 1369ه .ق، چاپ كرد. 1 متن كتاب را نيز انتشارات دارالاضواء در بيروت، در سال 1406ه .ق، منتشر كرده است.
2. مجازات الآثار النبويه: سيد رضى در اين كتاب، 361 حديث از احاديث پيامبر اكرم(ص) را كه داراى معانى مجازى يا استعارهاى يا ديگر نكتههاى بلاغى است، جمعآورى كرده و ذيل هر حديث، مجاز يا استعاره آن را گفته و به شرح آن، پرداخته است. اين كتاب، بارها در مصر، عراق و ايران، به چاپ رسيده است. اما چاپ تصحيح شده آن، به تصحيح طه عبدالرؤوف سعد، در سال 1391ه .ق، در قاهره منتشر شده است. 2
3. حقايق التأويل فى متشابه التنزيل: از ابوالحسن عمرى نقل شده است كه او تفسير قرآنى را منسوب به رضى ديده است كه در بزرگى، همانند تفسير طبرى، بلكه بزرگتر بوده است. ابنجنّى، استاد سيد رضى نيز، چنين تقريظى بر اين كتاب نوشته است: «رضى، كتابى در معانى قرآن، تصنيف كرده است كه همانند آن را نمىتوان يافت». از اين تفسير، در منابع گوناگون به نامهاى حقائق التأويل، متشابهات قرآن، المتشابه فى القرآن و معانى القرآن ياد شده است. آنچه هماكنون از اين اثر ارزشمند در دست است و به چاپ رسيده، جلد پنجم آن، در تفسير آيات متشابه سوره آل عمران تا آيه 48 سوره نساء است. 3