241بنىاسد فرستاد. اما اسحاق بن خويلد، از فرماندهان لشكر يزيد كه نگهبانى از رودخانه به او سپرده شده بود تا نگذارد كسى از ياران امام حسين(ع) از آنجا آب ببرد، راه را بر وى بست و او را كشت و عون در همانجا، دفن شد. 1
محمد حرزالدين، اصل واقعه را كه نزد او صحت نداشته است، چنين نقل مىكند:
حبيب بن مظاهر اسدى، زمانى كه ديد اهل كوفه براى كشتن امام حسين(ع) جمع شدند، به آن حضرت گفت: «در اينجا از بنىاسد، گروهىاند كه من آنها را به نيكى مىشناسم. پس به من اجازه بده كه بهسوى آنها بروم و آنها را براى كمك به شما، فراخوانم. پس عدهاى از اهلبيت شما با من باشند». پس حبيب به همراه عون بن عبدالله بن جعفر بن ابىطالب به نزد آنها رفت و هنگامى كه به نزد آنها رسيد، بين آنها جاسوسى براى عمر بن سعد وجود داشت. ياران ابن سعد با آنها روبهرو شدند و عون در اينجا كشته شد. گفته شده است كه اسب، او را برد و در اينجا، به زمين انداخت و از دنيا رفت». 2
سپس علامه حرزالدين، چنين ادامه مىدهد:
اين مطلب درست نيست و با آنچه شيخ مفيد(رحمه الله) در ارشاد، در فصل تعداد اشخاصى كه با حسين(ع) در كربلا كشته شدند، تعارض دارد. شيخ مفيد مىگويد: «محمد و عون، دو فرزند عبدالله بن جعفر طيار، در زير پاى امام حسين(ع) در مشهدش دفن شدهاند». 3
دكتر جودت القزوينى، مصحح كتاب المزار، نظر عبدالرزاق حسنى را با عنوان تحقيقى درباره آرامگاه عون در نزديكى شهر كربلا، بدين شرح نقل مىكند:
برخى گمان مىكنند مرقدى كه نزديك شهر كربلا و در فاصله هفت مايلى شرق آن قرار دارد، براى عون بن عبدالله بن جعفر است كه مادرش حضرت زينب(عليها السلام)،