215معروف به صاحب رياض، از فقهاى بزرگ شيعه در زمان خود بود. مادرش، خواهر وحيد بهبهانى و همسرش نيز دختر وى بود و ازاين‌رو سيد على طباطبايى، هم خواهرزاده و هم داماد وحيد بهبهانى بود. او در سال 1161ه .ق در كاظمين به دنيا آمد و از سال 1186ه .ق، افتخار شاگردى دايى بزرگوارش، وحيد بهبهانى را پيدا كرد.

پس از چندى، به درجه اجتهاد رسيد و در علم اصول فقه، تبحر يافت. از وى، تعدادى تأليف و رساله فقهى، به‌جا مانده است كه مهم‌ترين آنها، «رياض المسائل فى بيان الاحكام بالدلائل» در فقه شيعه است. اين اثر، شرح «مختصر النافع» محقق حلى و يك دوره كامل فقه استدلالى است. درواقع، سيد على طباطبايى، به سبب تأليف اين كتاب، به «صاحب رياض» شهرت يافته است.

معروف‌ترين شاگردان وى، عبارت‌اند از: فرزندش سيد محمد مجاهد، محمدتقى برغانى (شهيد ثالث)، محمدصالح برغانى، سيد محمدباقر شفتى معروف به حجت‌الاسلام، شيخ جواد عاملى، مولى جعفر استرآبادى، محمدشريف آملى مازندرانى، شيخ اسدالله دزفولى و سيد حسين موسوى خوانسارى.

مرحوم صاحب رياض، خدمات اجتماعى فراوانى نيز داشت؛ از جمله براى دفاع از شهر كربلا در برابر هجوم وهابى‌ها، در سال 1217ه .ق، حصارى را دور شهر بنا كرد و براى حفظ نظم و رعايت قانون در كربلا، دست به تأسيس نيروى انتظامى زد. سرانجام او در سال 1231ه .ق در كربلا از دنيا رفت و نزديك قبر استاد خود، وحيد بهبهانى، به خاك سپرده شد. ¹ روى قبر اين دو عالم بزرگ، صندوقچه‌اى چوبى وجود داشت كه در دوره اخير، برداشته شده و محل قبر ايشان، با لوح سنگى بر ديوار رواق، مشخص گشته است. ²

شيخ يوسف بحرانى صاحب حدائق: يوسف، فرزند احمد بن ابراهيم ماحوزى