70وهابىها بىحرمتى به بقيع را باب كردند. قبل از آنها، قرنها به بقيع به ديده احترام نگريسته مىشد و هر از چند گاهى هم به بازسازى آن اقدام مىگرديد. اما پس از ظهور نكبتبار فرقه وهابيت در آغاز قرن نوزدهم ميلادى، قبور و مشاهد مشرفه ويران شد و شهيدان و صالحان و مردگان مورد توهين قرار گرفتند و ساير مسلمانان را نيز به نحو بىسابقهاى با تكفير و جنگ وكشتار مورد تعرض قرار دادند. 1
اين جريانهاى تندروى فكرى موجب پديد آمدن انديشههاى تكفيرى و تروريسم جهانى شد؛ بهطورىكه نام و ياد اسلام و مسلمانان را ناپسند كرد و سبب شد تا با مسلمانان در موسم حج و عمره بدرفتارى كنند.
به دنبال تخريب بقيع، علما و مسلمانان كشورهاى قفقاز، آسياى ميانه، ايران، تركيه، عراق، افغانستان، چين و هند، در نامهها و بيانيههاى بىشمار خود، اين عمل را محكوم كردند. 2عبدالله بن حسن پاشا (نويسنده مصرى) در اين باره چنين نوشت:
اين فاجعه كوبنده و دلخراش كه در بقيع رخ داد، دلهاى مؤمنان را از جا كند و ستونهاى اسلام را به لرزه درآورد و عقول مردم را متحير ساخت. اين طوفان سهمگين، در خانههايى وزيد كه خداوند رخصت داده كه ارجمندش دارند و نامش در آنجا برده شود. 3گنبد و بارگاهِ امامت، ويران شد و ضريحهاى تقدس و كرامت، منكوب گرديد و محل نزول وحى و مطاف جبرئيل و ميكائيل مورد تاخت و تاز قرار گرفت. 4