60وقتى ابراهيم پسر رسول خدا(ص) رحلت كرد، حضرت دستور داد كه او را كنار عثمان بن مظعون به خاك بسپارند. از آن پس، مردم به دفن اموات خود در بقيع علاقهمند شدند و درختان آنجا را بريدند و هر قبيلهاى، قسمتى را به مردگان خود اختصاص داد 1و بدينسان بقيع الغرقد، قبرستان مردم مدينه شد. 2
بر اين اساس، نادرستى ادعاى موقوفه بودن بقيع معلوم مىشود؛ زيرا وقف، فرع بر ملكيت مىباشد و ملكيت درباره بقيع منتفى است. از اينرو اصل، بر مباح بودن زمين بقيع است و به دليل شواهد محكم تاريخى و روايى، ادعاى وقفى بودن آن نادرست و مردود مىباشد. افزون بر اينكه اهل بيت(عليهم السلام) در خانه عقيل دفن شدهاند و كارى كه گروهى از سلفيان در ويرانى بارگاه آن امامان انجام دادند، در واقع تصرف عُدوانى در ملك غير بوده است. برخى نويسندگان در توصيف بقيع، زمين آن را همواره سُست و شورهزار دانستهاند. 3
فضيلت بقيع
بىشك مكانهاى مقدس، ويژگىهايى دارد كه آنها را بر ساير مكانها برترى مىبخشد. بقيع الغرقد نيز داراى فضيلت ويژهاى است و اين به بركت گام نهادن پيامبر خدا(ص) و امامان معصوم(عليهم السلام) در آنجا و نيز خاكسپارى چهار نفر از امامان اهلبيت(عليهم السلام)، اوليا، صالحان و شهدا در آن مكان شريف مىباشد. در اينجا رواياتى را درباره فضيلت بقيع نقل مىكنيم:
جعفر بن محمد بن قولويه به سند خود از ابوحجر اسلمى روايت كرده است كه