2051. جعفر الصادق (80 - 148ه .ق)؛

2. ابوحنيفه (80 -150 ه .ق)؛

3. اوزاعى (88 - 157 ه .ق)؛

4. ليث بن سعد (94- 179 ه .ق)؛

5. مالك (93- 179 ه .ق)؛

6. شافعى (150- 204 ه .ق)؛

7. احمد بن حنبل (164- 241 ه .ق).

هريك از اين فقهاى هفت‌گانه، مذهبى را پايه‌گذارى كردند و اين مذاهب به جز مذهب اوزاعى و ليث بن سعد تا امروز وجود دارند. از بين اين فقيهان، امام صادق(ع) به لحاظ تقدم زمانى و تأثيرگذارى بر آيندگان، موقعيت ويژه‌اى دارد. مهم‌تر از اين، امام صادق(ع) از اهل بيت رسول‌خدا(ص) و فقيه برجسته آن خاندان است.

كتاب‌هاى زيادى درباره او نگاشته شده و دشمن، بيش از دوست، به فضايل او گواهى داده است؛ براى نمونه، ابوجعفر منصور كه به آل ابى‌طالب بسيار سخت مى‌گرفت، با امام صادق(ع) با تكريم و احترام برخورد مى‌كرد و حساب ديگرى براى او باز مى‌نمود. ¹

به نظر من مهم‌ترين ويژگى امام، ژرفا و گستره انديشه او بود... . به مسائل دينى حساسيتى ويژه داشت و ايستادگى‌اش در برابر جاعلان حديث و غاليان، معروف است. او همواره مخالف افراط و تفريط بود... . براى شناخت جايگاه جعفر بن محمد(ع) نزد ساير مذاهب، به‌ويژه اهل سنت، بايد به منابعى مراجعه كرد كه به بيان شخصيت وى پرداخته يا بخشى از احاديث ايشان را نقل كرده است. تعداد