174امام حسن(ع) با دسيسه معاويه و با هدف هموار كردن راه خلافت فرزندش يزيد، مسموم شد و به شهادت رسيد. ابو على محمد بن همام اسكافى مىنويسد:
[حسن بن على(ع)] در سال پنجاه هجرى، پس از گذشت ده سال از حكومت معاويه به شهادت رسيد. اين واقعه با دسيسه معاويه و به دست جعده دختر اشعث، همسر حسن بن على(ع) صورت گرفت. معاويه براى اين كار، يك زمين كشاورزى بسيار وسيع و نيز ده هزار دينار به او بخشيد. در روايتى آمده است كه به آن حضرت براده طلا خورانده شد كه بر اثر آن، پارههاى جگرش بيرون ريخت. امام حسن(ع) فرمود: «به من دو بار سم نوشاندهاند و اين بار سوم است». آن حضرت در قبرستان بقيع، در شهر مدينه دفن گرديد. 1
ابنحبان گفته است: «حسن بن على بن ابىطالب(ع)... فرزند فاطمه زهرا(عليها السلام)، شبيهترين مردم به رسول خدا(ص) بود. كنيه او ابومحمد است و بر اثر سمى كه به او خورانده شد، جگرش پاره پاره گشت». 2ابنعساكر از ابوسليمان بن زبر روايت كرده است: «حسن بن على(ع) در سال 49ه.ق وفات كرد. به او سم نوشاندند و پارههاى جگرش بيرون ريخت...». 3
ابن شهراشوب نوشته است: «معاويه به جعده، دختر محمد اشعث كندى كه دختر امفروه (خواهر ابوبكر) نيز بود، ده هزار دينار و ده قطعه زمين اطراف سوراء و كوفه بخشيد تا آنكه حسن بن على(ع) را مسموم كند». 4