27 بقيع الغرقد، و هي مقبرة بالمدينة، و الغرقد شجر شوك كان ينبت هناك فذهب و بقي الاسم لازماً للموضع. ¹

بقيع غرقد، مقبره‌اى است در مدينه، و غرقد درختى خاردار بوده كه در آن مى‌روييده. پس، از بين رفت ولى اسم آن در اين مكان باقى ماند.

بقيع (بقيع غرقد - جنة البقيع)، نام مشهورترين و قديمى ترين قبرستان اسلامى، از زمان حضرت رسول(ص)، تا عصر حاضر، واقع در انتهاى جنوب شرقى مدينه، به فاصلۀ كمى از مسجد النبى(ص) و بقعۀ مطهر حضرت پيغمبر(ص)، در خارج از ديوار قديمى مدينه است، كه امروزه در وسط شهر قرار دارد، لفظ «بقيع»، به معناى زمين وسيعى است كه داراى انواع درختان باشد، لذا آن را جنة البقيع (باغستان بقيع) نيز مى‌نامند؛ بقيع غرقد ناميدن آن، بدين سبب بوده كه غرقد، نوعى خاربن است كه پس از خرابى آن، در اين مكان روييده و فراوان بوده است.» ²

از نتيجۀ نقل‌هاى متون و منابع تاريخى به دست مى‌آيد كه بقيع الغرقد، كه امروزه در شهر مدينه به نام بقيع مشهور است، مكانى بوده كه در آن خارهايى مى‌روييده و پس از آنكه پيامبر خدا(ص) به مدينه هجرت كردند، پس از ساختن مسجد مشهور مدينه (مسجد النبى)، اين باغ وقف مسلمانان گرديد. پس از آنكه اسعد بن زراره انصارى، كه از صحابى بزرگ پيامبر گرامى(ص) بود، او را در قبرستان مذكور دفن نمودند و او اولين صحابى مدفون در اين قبرستان مقدس است.

«حضرت رسول(ص) اسعد بن زراره را در بقيع به خاك سپرد.» ³

اين باغ، هم اكنون به نام بقيع، محلّ آمد و شدِ مسلمانان و به خصوص شيعيان است كه از هوا و فضاى مقدس و مترنّم به عطرى روحانى از آن بهره مى‌جويند.