فصل سوم: نگاهى كلى به رفتارهاى ضد اسلامى بنى‌اميه ¹ و مبارزات اهل‌بيت(عليهم السلام) با آنان

1) . اميه، پسر عبدالشمس، فرزندانى داشت كه از جمله آنان حرب بود. ابوسفيان، معروف‌ترين پسر حرب، از سران و بزرگان قريش به شمار مى‌آمد. معاويةبن ابى‌سفيان و نيز يزيد بن‌معاويه از ديگر افراد بنام خاندان بنى‌اميه بودند. معاويه در سال هشتم هجرى، يعنى پس از فتح مكه به دست پيامبر گرامى اسلام حضرت محمد(ص)، به اسلام گراييد و در سال 41ه .ق رسماً به خلافت رسيد و در نيمه رجب سال 60 ه .ق در 80 يا 81 سالگى مُرد و پسرش يزيد بر جاى او نشست و پس از سه سال و چند ماه حكومت، در 38 يا 39 سالگى، به هلاكت رسيد. سپس حكومت بنى‌اميه به معاويةبن‌يزيد منتقل شد، اما او پس از چهل روز و به نقلى پس از سه ماه، از خلافت كنار رفت و در نتيجه، حكومت بنى‌اميه شاخه سفيانى يا دولت آل ابى‌سفيان منقرض شد؛ ر.ك: دول الإسلام، الذهبى، ص27؛ تاريخ دول‌الإسلام، منقريوس، ص53؛ تاريخ الخلفاء، السيوطى، ص199؛ الكامل فى التاريخ، ج3، ص319.