52ابىطالب(ع) را نمىخواهد». وقتى رسول گرامى اسلام(ص) على(ع) را ديد، او را نزد خود نشاند و رواندازش را بر روى او انداخت. 1 در برخى منابع نقل است كه پيامبر اكرم(ص) آشكارا على(ع) را مىخواست، اما ديگران عمداً غير او را نزد آن حضرت مىآوردند. 2 شواهد تاريخى ديگرى نيز براى اثبات اين مسئله وجود دارد كه آنها را در منابع متعدد مىتوان يافت. 3
سرانجام، پيامبر خدا(ص) به رفيق اعلى پيوست. هنوز بدن پاكش به خاك سپرده نشده بود كه جمعى در سقيفه بنىساعده گرد آمدند و آشكارا با فرمان الهى در تعيين جانشين بهحق رسول خاتم(ص)، مخالفت كردند و با وجود سفارشهاى آن حضرت درباره فرمان پروردگار به مراعات حقوق اهلبيت(عليهم السلام) در جانشينى از پيامبر(ص)، ابوبكر را به خلافت مسلمانان برگزيدند و با ايجاد اين بدعتِ سياسى، ضربه جبرانناپذيرى بر پيكر اسلام و مسلمانان زدند كه آثار شوم آن هنوز هم باقى است.
پرسش: برخى مىگويند كه گزينش ابوبكر به جانشينى رسول الله(ص) با مراجعه به آراى عمومى صورت گرفت؛ زيرا توده مسلمانان صدر اسلام براساس تعاليم اسلامى به او رأى دادند. بنابراين، ماجراى سقيفه كارى اسلامى است، نه بدعتگذارى در دين.