111مسموميت بيمار بود تا اينكه سرانجام به شهادت رسيد. ¹ البته بارها به امام حسن(ع) سم خورانده شده بود و هربار از آن رهايى مى‌يافت اما در اين مرحله، سم آنچنان قوى بود كه بر اثر آن پاره‌هاى جگر آن حضرت از گلويشان خارج شد. ²

امام حسين(ع) در نامه‌اى به معاويه، پيمان‌شكنى‌هاى او را چنين بيان فرمود:

... آيا تو حجربن‌عدى و يارانش را نكشتى؟ همان كسانى كه از نمازگزاران و خداپرستان بودند؛ كسانى كه بدعت‌ها را ناروا مى‌شمردند و با آنها سخت مى‌جنگيدند و كارشان امر به معروف و نهى از منكر بود؟ تو پس از آنكه به آنان امان دادى و سخت سوگند ياد كردى كه به‌سبب حوادث گذشته آزارشان ندهى، پيمان‌ها را شكستى و آنان را ستمگرانه كشتى و با اين كار مقابل خدا گستاخى كردى و عهد و پيمان او را سبك شمردى.

آيا تو قاتل عمروبن‌حَمِق، آن انسان پارسا نبودى؟ همان كسى كه از فراوانى عبادت، بدنش پژمرده شده بود. تو به او امان دادى؛ امان‌نامه‌اى كه اگر به آهوان بيابان مى‌دادى از فراز قله‌ها پايين مى‌آمدند، اما عهد شكستى و او را كشتى... . ³