107برقرار ساز، پيش از آنكه مشكل پيچيدهتر شود و امت اسلام به پراكندگى از يكديگر دچار شوند... بدان كه من كار حكومت را براى تو و دوستت (طلحه) در شام آماده كردهام. پس هريك از شما رفيقش را جلو بيندازد، او خليفه است و رفيقش پس از او خليفه خواهد بود... . 1
طلحه و زبير سرانجام بيعت خود را با امام على(ع) شكستند و آن حضرت به درگاه الهى گلهمند شد: «خدايا! طلحه و زبير پيوند مرا گسستند و بر من ستم كردند و بيعت با من را شكستند و مردم را به جنگ با من شوراندند...». 2
ب) پيمانشكنى در ماجراى حكميت
در جنگ صفين، وقتى ماجرا به حكميت كشيده شد، دو طرف جنگ توافق كردند، شخصى از سپاه على(ع) و كسى نيز از سپاه معاويه بر اساس قرآن كريم و قانون الهى بين دو سپاه داورى كنند. ابوموسى اشعرى از سپاه امام على(ع) و عمروعاص از سپاه معاويه به حكميت برخاستند، اما اين كار با نقشه معاويه و عمروعاص، خلاف تعهدى كه داده بودند، بر اساس قرآن كريم و احكام الهى، صورت نگرفت و عمروعاص توانست با زير پا گذاشتن اين تعهد، ابوموسى اشعرى را بفريبد و در مجلس داورى، معاويه را بر حكومت ابقا كند و امامعلى(ع) را از آن بركنار نمايد. آن حضرت فرمود: