83همچنين طبرانى از جابر و خطيب خوارزم از ابن عباس نقل كردهاند كه گفت: پيامبر اكرم(ص) فرمود:
إنَّ الله جَعَلَ ذُرِّيةَ كُلِّ نَبِي فِي صُلبِهِ وَ جَعَلَ ذُرّيَّتِي فِي صُلبِ عليبن ابيطالب. 1
خداوند ذريه هر پيغمبر را در صلب خودش قرار داد. اما ذريه من را در صلب علىبن ابىطالب(ع) قرار داد.
از فضيلتها و مزيتهاى مهمى كه در لسان شعرا و ادبا و منابع اهلسنت درباره على(ع) بيان شده، قرابت آن حضرت با رسول خدا(ص) و افتخار دامادى ايشان است.
چنانكه گذشت، كَعبِ بنِ زُهَير در مدح اميرالمؤمنين على(ع) اشعار زيادى را سروده است؛ از جمله اين بيت:
صِهرُ النَّبِي وَ خَيرُ النّاسِ مُفتَخِراً
فَكُلُّ مَن رامَهُ بِالفَخرِ مَفخُورٌ 2
او داماد پيغمبر و بهترين همه مردم است و هركس به او افتخار كند، مفتخر است.
شريف سيد أحمد أسعد مدنى حسينى، فرزند سيد محمد أسعد ابن سيد أحمد حنفى ماتريدى، مفتى مدينه منوره، اين بيت را سروده است:
صِهرُ النَّبي خَزِينَةِ النَّسَبِ الَّذِي
فِي صُلبِهِ عُقِدَ الكَمالُ المُفرَدُ 3
على(ع) داماد پيامبر(ص) و گنجينه نسب آنچنانى است كه در صلب او يگانه كمال، منعقد شده است.