1) . چنان‌كه در شرح ابن أبى‌الحديد، ج3، ص259 آمده، اين اشعار در رساله اسكافى آمده است.

2) . جندب بن زهير بن حارث بن كثير بن سبع بن مالك ازدى غامدى. برخى نيز مى‌گويند جندب ابن عبدالله بن زهير غامدى؛ وى در جمع گروهى از قومش نزد نبى اكرم(ص) آمدند و مسلمان شدند. نبى خدا(ص) براى آنها يك نامه نوشت مبنى بر اين كه هركس از طايفه غامد اسلام را برگزيند، هر مزيتى كه يك مسلمان دارد، خواهد داشت و مال و خونش محترم و محفوظ خواهد ماند: أسدالغابة، ج3، ص786؛ وى از كسانى است كه زمانى مورد غضب عثمان واقع شد و عثمان او را تبعيد كرد؛ چون لشكريان على(ع) براى جنگ صفين به نخيله رسيدند، جندب بن زهير، حارث اعور و يزيدبن قيس به على(ع) ملحق شدند. على(ع) در جنگ صفين جندب بن زهير را به سردارى قبيله ازد و يمن برگزيد و او جانفشانى‌هاى زيادى كرد. او مى‌گفت: «تا اين پرچم را گلگون نكنم، دست از جنگ نمى‌كشم و چندين بار پرچمش غرقه به خون شد تا آنكه مردى شامى (سردار ازديان شام) برابرش قرار گرفت و او را با نيزه زد؛ جندب با همان حال كه نيزه در بدن داشت، به سوى دشمن پيش مى‌رفت تا سرانجام دشمن با شمشير او را كشت: الاستيعاب، ج1، ص258؛ اسد الغابة، ج1، ص359؛ الإصابة، ج1، ص248؛ وقعة صفين، ص399.