59
2. وَ الله لا أخذُلُ النَّبِي وَ لا
1. على و جعفر محل اعتماد و مونس و غمخوار مناند نزد مِحنت ايام و شدت آلام.
2. واللّه كه من فرو نگذارم جانب نبى را و فرو نگذارند او را از پسران من آنكه صاحب حسب و ادب است.
3. اى پسران من فرو نگذاريد او را و يارى كنيد پسرعم خود را كه عم شما در ميان برادران از جانب پدر و مادر، برادر من است.
گذشته از روايات و اسناد تاريخى، در بسيارى از اشعار موافقان و مخالفان على(ع)، به مسئله ايمان على(ع) و اولين نمازگزار بودن آن حضرت اشاره شده است كه چند مورد را بررسى مىكنيم:
مطابق روايات، هنگامى كه مردم با على(ع) به عنوان خليفه مسلمين بيعت كردند، حضرت به ولايات مختلف نامه نوشت؛ از جمله نامهاى توسط زياد بن مَرحب هَمدانى 2 براى أشعث بن قيس 3 فرستاد. آن زمان اشعث از سوى عثمان