213 3. قَد كُنتَ بَعدَ محمّدٍ خَلَفاً كَما

1. تو اى ابا الحسين از دنيا نرفتى مگر اينكه هميشه با حق بودى و معروف بودى به هدايت كردن خلق و چنانچه خود هدايت شده بودى.

2. اى على! درود و رحمت‌هاى پروردگار بر تو باد، مادامى كه روى شاخه‌هاى درخت، قمرى بخواند.

3. بعد از پيامبر(ص) جانشين او براى ما بودى، وصيت كرد به تو و تو با وفا و عامل به وصيت او بودى.

4. امروز نيست جانشينى كه بعد از پيامبر اميد به او باشد، و بسيار دور است بعد از پيامبر اميد به انسانى باشد، جز على.

اين خط فكرى كه مراد از كلمه مولا، ولايت على(ع) بر مردم وخلافت و رهبريت مسلمانان است، در قرون متمادى تاكنون ادامه داشته است و انديشمندان و علما و شعرا آن را به صورت‌هاى مختلف نقل كرده‌اند. كُمَيتِ بن زيد اسدى كه در سال 126 به شهادت رسيد، در منظومه خود گويد:

1. وَ يَومُ الدَّوحِ يَومُ غَدِيرِ خُمٍّ ² ابانَ لَهُ الوِلايَةَ لَو أُطيعا